Իմ թաց, իմ խոր, իմ խենթ աշուն…

Posted: 26 января, 2013 in Ուսումնական, Արվեստ, Ընթերցարան, Խճանկար
Метки:

Ես միշտ աշունը շատ եմ սիրել: Ընդունել եմ որպես իմ ընկեր, ես էլ չգիտեմ` ինչու:

Աշուն ասելով հասկանում եմ ծառերից թափված տերևներ, դատարկ փողոցներ…: Իսկ խոր աշուն ասելով` մի միայնակ աղջկա, ով քայլում է աշնան փողոցներով: Միշտ, երբ նայում եմ թափված տերևներին, սկսում եմ մտքով տեսնել նրան: Երբ մտածում եմ, հասկանում եմ, որ ես ճիշտ եմ, որ աշունը շատ նման է աղջկա: Թափված տերևները կարծես նրա մազերն են, իսկ երբ անձրև է գալիս, նա լաց է լինում:
Բայց վերջ տանք հրաշքներին, քանի որ, աշունը միայն եղանակ է: Աշունը շատ բաներով է լի, օրինակ՝ մրգերով, անձրևով և, իհարկե գույներով: Բոլոր նկարիչները աշուն նկարելիս շատ են չարչարվում, որովհետև աշնան գույները ստանալը շատ դժվար է: Շատ նկարիչներ նկարում են աշունը, բնանկարի կերպով կամ տերևների, բայց կան նաև նկարիչներ, որոնք միայն գույներ են պատկերում իրենց նկարում: Իսկ երբ այդ բոլոր մտահղացումները միանում են իրար, ստեղծվում է մի հիասքանչ նկար (ասում են այն նկարն է իրական, որին մեկ անգամ նայելով չես կարողանում հասկանալ, թե ինչ է պատկերված): Սկսեցինք աշնանից և վերջացրեցինք նկարներով: Լավ, այսքանը մեր աշնան մասին:

- комментарии
  1. Аст, ты чудо ! Напиши книгу пока не поздно. Я уже вижу заголовок — «Осень и я….». Знаешь, в твоем рассказе я вижу одинокую девочку, которая одиноко бродит по парку осенью…. Она плачет потому-что не может найти своих друзей и бесконечно бродит по парку….

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s